Во книгата Политички говори и јавни настапи покрај тематиката што ја третира наведена во самиот наслов, прво што се забележува е дека пред се делото е поучно и дидактично. Авторот Магдалена Стојмановиќ е посветена на нејзините благородни намери да подучува и на по се изгледа на нејзината природна определеност и интерес а тоа е општествената корисност и практичноста во овој аспект.

Стојмановиќ е посветена на општествено корисни теми и секако на користа и придобивките на човекот од нив. Тоа е и одговор на прашањето што можеби оправдано се поставува затоа – што ја натера да посвети толку внимание на политички говори и јавни настапи на толку во денешно време презрените и секако можеби не сосем искрено ама и величените политичари.

Ова прашање повеќе може да се постави и заради нејзината младост, на нејзини години може да пие во кафана наместо да се занимава со толку сериозни теми кои и при самото нивно спомнување ствараат одбој. Но авторот изгледа е од оние луѓе што се фаќа во костец со предизвиците. Инаку книгата колку повеќе напредувате станува поинтересна, нека не плаши темата и воведите.

Разноликоста на теми и опсервации е толку голема што насловот би рекол дека е оскуден, тешко дека тоа може да го долови и навести иако комплексноста на темите гравитира окулу насловот и тематиката која што ја означува. Покрај главно теоретскиот пристап, (за што може и да и се замери дека текстот е доста теориски со оглед дека книгата е наменета за јавна и широка употреба сепак низ теорискиот сувопарен текст), изобилува и со филозофски, етички размислувања, забележливи се примери од согледби и животни искуства раскажани во поинаков јазик, отскокнуваат како да се отпечатоци од животот и светот врз се уште младата душа.

Занимливостите од филозофијата се релативно присутни ама и етички расправи како што е разгледувањето на односот помеѓу целите и средствата, опсервација која добива поширока и подлабока димензија од појавувањето во политиката. Ова колку за илустрација на тоа дека насловот не е во можност да ја сугерира или да го навести целото богатство што се наоѓа во книгата.

Политичарите и политичките ситуации, моменти, говори и др што се анализираат во книгата се од целиот свет. Се спомнуваат американските претседатели и нивни говори и карактеристики што ги разликуваат, во однос на нашата политичка сцена се јавува и со своевиден опис на шарената револуција, секако во контекст на темата. Се пренесуваат најславните политички говори во историјата, се прават и се пренесуваат психолошки анализи и вивисекции и др.

Во книгата се вели дека политичарите, особено денешните не се идеалисти како на пример Мартин Лутер Кинг ама мора да се забележи дека самата оваа книга сведочи за идеализмот на авторот и за нејзината верба во промени и подобрувања иманентни на човечката природа, независно од конкретните слабости на кои сме сведоци и кои дел во политиката се третирани во ова книга.

Стојмановиќ се занимава и ја разгледува политиката како што тоа го правеле Платон и Аристотел, како наука и само во однос на општеството, ги разгледува нејзините релации и ефектите и последиците, придобивките од нејзината улога и се обидува да ги истакне и поправи аномалиите во нејзините манифестации, улогата на човекот и неговите индивидуални карактеристики како се одразуваат врз севкупниот политички и општествен живот, се добива впечаток дека за авторот, расипан политичар е како расипан алат, средство кое треба да се поправи за да профункционира системот исто како што ги разгледува и современите комуникациски текови и ги нагласува предностите ама и злоупотребите на истите

Ако како што кажа самиот автор на промоцијата на оваа книга, сите рецензенти се јавиле со различни рецензии и интерпретации на делото, тогаш очигледно е дека книгата заради нејзината хетерогеност, севкупност и комплексност на темите и аспектите што се третираат го овозможува тоа, секој може да си мези кај сака, почнувајќи од човечкото во политиката т.е политичарот и неговите корелати од народ како публика или електорат па опоненти и други чинители присутни пред се по социјалните мрежи и др, понатака се занимава со идеали, цели и средства, комуникација, семантика и значење, со типови на говор и реторика итн, (очигледно потсетува на античките филозофи, нели).

Скромно мора да се признае дека авторот е млад брилијантен ум, за тоа има многу докази во книгата. Неверојатно е богата со знаења кое штедро го расфрла.

Автор: Сотир Ристо

ИЗВОРМој збор
претходниот член,Спектар од ликовни насочености
Следната статијаШест факти за Калигула кои не сте ги знаеле

ОСТАВЕТЕ ОДГОВОР

ве молиме внесете го вашиот коментар!
ве молиме внесете го вашето име овде