Во македонската народна традиција, Божиќ не е само голем христијански празник, туку и ден исполнет со симболика, верувања и строги обичаи кои се почитувале со генерации. Едно од тие стари народни верувања е дека за Божиќ не треба да се подготвува пилешко месо или кокошка за ручек.
Според народното верување, кокошката е животно кое со нозете „гребе“ и се движи наназад. Токму затоа, се сметало дека ако на Божиќ се јаде кокошка, тоа може симболично да донесе регрес, застој или враќање наназад во текот на целата година – било во здравјето, работата, семејната среќа или напредокот во животот. А Божиќ, како празник на раѓањето, светлината и новиот почеток, треба да носи само движење напред.
Народот верувал дека на овој ден треба да се избира храна која симболизира напредок, благосостојба и изобилство. Затоа, на божиќната трпеза почесто се наоѓале свинско месо, сарма, погача, жито и други јадења кои во народната симболика означуваат сила, плодност и стабилност.
Иако денес овие верувања многумина ги сметаат за суеверие, тие претставуваат важен дел од нашето културно наследство. Тие сведочат за начинот на кој нашите предци го разбирале светот, животот и годишниот циклус, поврзувајќи ја храната со судбината и среќата.
