Прашањето кој ја дели бадниковата погача со паричка и дали тоа може да биде жена, често отвора поширока тема за улогата на жената во црковниот и семејниот живот.
Во традиционалниот модел, наследен со векови, Црквата и народниот обичај најчесто го поставуваат најстариот маж во семејството како оној што ја крши погачата. Тој се смета за „столб на домот“ и носител на благословот.
Сепак, црковното учење прави разлика меѓу догма и обичај. Делбата на паричката не е црковна тајна, туку семеен обред со симболично значење. Затоа, според ставот на Црквата, не постои суштинска пречка тоа да го направи и жена, доколку околностите така налагаат или ако семејството така се договори.
Во случаи кога највозрасниот член е жена, кога сопругот е починат, отсутен или кога таа ја води и одржува семејната заедница, сосема е прифатливо токму таа да ја крши погачата.
Во суштина, пораката на обичајот е иста без разлика кој ја дели паричката. Таа симболизира благослов, заедништво, благодарност и надеж за здравје и бериќет во домот. Наместо формата, најважна е суштината – љубовта, почитта и молитвеното расположение со кое семејството го дочекува празникот.
