Иако новогодишните одлуки често се носат со силен ентузијазам, психолозите укажуваат дека најголемиот дел од нив не траат подолго од неколку недели.
Почетната мотивација брзо се заменува со разочарување и враќање кон старите навики. Причината, според стручњаците, не е недостиг на волја, туку начинот на кој размислуваме за промената.
Одговори на прашањата поврзани со празничните цели дава психологот и психотерапевт д-р Станислава Попов. Таа објаснува дека новогодишните резолуции ретко се сигурен пат кон трајна промена, бидејќи најчесто претставуваат краткотраен налет на оптимизам, а не промислена стратегија за личен развој. Еден од главните проблеми е нереалното очекување дека длабоко вкоренетите навики можат да се сменат преку ноќ.
Празничната атмосфера дополнително го засилува чувството на притисок и споредување со другите, па наместо одмор, празниците често стануваат време на самокритика. Вистинската промена, нагласува д-р Попов, бара внатрешна мотивација, реални цели и постепени чекори, наместо радикални пресврти.
Клучната разлика меѓу реалните и нереалните цели лежи во чувството на лична ефикасност. Реалните цели се оние во кои навистина веруваме дека можеме да ги постигнеме, додека нереалните водат кон чувство на неуспех и откажување. Важно е и да се разликуваат сопствените желби од туѓите очекувања, бидејќи одлуките донесени под притисок ретко се одржливи.
Како корисна алатка, д-р Попов ги издвојува и „not to do“ листите, кои помагаат да се отфрлат обврските што не ни користат. Таа заклучува дека работата на себе без чувство на вина не значи отсуство на дисциплина, туку отсуство на самоказнување и подготвеност повторно да се вратиме кон она што ни е навистина важно.
