Кога касиерот ќе го скенира последниот производ и ќе ја извршите уплатата, често следува прашањето: „Дали ви треба сметка?“.
Многумина одговараат дека не им е потребна, па фискалната сметка веднаш завршува во канта. Но, продавачот има обврска да ја издаде без разлика дали купувачот ќе ја земе или не.
Продавниците што примаат уплати од купувачи се должни да користат фискални каси. Тие не само што печатат сметка, туку и веднаш ги испраќаат податоците за продажбата до даночните власти. Фискалната сметка е официјален доказ дека трансакцијата е извршена законски.
Законот бара сметката да биде отпечатена во секој случај. Купувачот може да ја остави на пултот или да ја понесе со себе, но касиерот мора да ја издаде. Со тоа продавницата ја исполнува законската обврска, а податоците за продажбата се евидентираат.
Правниците советуваат купувачите секогаш да ја земаат сметката, особено при купување техника, обувки, облека или поскапи производи. Таа е најважниот доказ доколку се појави проблем, неисправен производ, поминат рок на траење или разлика во цената.
Без фискална сметка, многу потешко се докажува дека производот е купен токму во таа продавница. Банкарскиот извод покажува само дека е направена уплата кон одреден маркет, но не и што точно е купено. Кај плаќање во готово, докажувањето е уште потешко.
