Една вечер, доцна ноќе, Алиса брзаше кон дома по темна и пуста улица, треперејќи од страв. Целиот ден го поминала во библиотека работејќи на семинарска задача и не забележала колку брзо поминало времето. Кога била блиску до зградата, почувствувала дека некој ја следи. Обземена од паника, се обидела да го извади телефонот, но зад себе слушнала непознат машки глас кој, очигледно пијан, ѝ се обратил.
Инстинктивно забрзала, но човекот ја фатил за раката. Кога ја повлекол кон себе, Алиса извикала од страв. Во тој миг поминал бездомник, ја забележал сцената и без двоумење ѝ притрчал на помош, по што напаѓачот паднал онесвестен. Тресејќи се од шок, Алиса успеала да побегне заедно со својот спасител.
Кога стигнале до осветлена улица, таа конечно здивнала. Забележала дека човекот кој ѝ помогнал е околу педесет години, во искината облека, со уморен поглед. Чувствувајќи длабока благодарност и сожалување, му предложила да го почасти со топла вечера. Тој прифатил со искренa радост.
Во станот, додека таа ја подготвувала храната, човекот забележал стара фотографија на која мало девојче седи меѓу мајка и татко. Погледот му се променил, рацете му затрепериле. Кога Алиса рекла дека тоа е единствената фотографија со нејзините родители, тој тивко признал дека човекот на сликата е тој самиот.
Подоцна, за време на вечерата, ѝ ја раскажал својата приказна: бил нападнат пред многу години, тешко повреден и ја изгубил меморијата. Без документи и без сеќавања, завршил на улица и со години лутал како бездомник. Фотографијата му ја вратила меморијата и ја открила вистината – тој е нејзиниот татко, Николај.
Како доказ, ѝ го покажал родениот белег во форма на срце на зглобот – ист таков каков што имала и Алиса. Таа во солзи го прегрнала, свесна дека конечно го нашла таткото за кој цел живот сонувала.
Следното утро, кога мајка ѝ Вера се вратила дома, шокот бил огромен. По години болка и недоразбирања, вистината конечно излегла на виделина. Иако ѝ требало време да прифати сè, семејството повторно се обединило.
Николај разбра дека, и по најдолгата темнина, вистината и љубовта секогаш го наоѓаат патот назад дома.
