Бадниковата погача по правило се меси наутро на Бадник, 6 јануари, во тивка и свечена атмосфера.
Во многу домови тоа го прави најстарата жена во семејството, со чисти мисли и со посебна почит, бидејќи погачата не е обично лепче, туку симбол на благосостојба, заедништво и божји благослов.
Во неа се става паричка, а моментот на кршењето навечер на Бадниковата трпеза се смета за еден од најважните делови од празникот.
Домаќинките инсистираат на домашна подготовка затоа што бадниковата погача носи длабоко духовно и семејно значење. Месењето е чин на љубов и грижа, но и начин традицијата да се пренесе од генерација на генерација.
Се верува дека рачно замесената погача ја собира енергијата, трудот и желбите на семејството за здравје, среќа и напредок во новата година.
Купеното лепче со паричка, иако практично, не ја носи истата симболика. Во него недостасува личниот печат, заедничката подготовка и чувството на исчекување. За многумина, токму месењето на погачата е момент кога домот се исполнува со мирис, тишина и чувство на празник.
Затоа, домашната бадникова погача не е само храна, туку дел од идентитетот и духовното наследство на семејството.
